Minimalistisch verbouwen en wonen

Bewust leven wordt populair. Het is niet gewoon een trend. Het is een levensstijl die helaas nog niet maatschappelijk is ingeburgerd in België: minimalisme. We hebben hier nog allemaal de neiging om zoveel mogelijk spullen te kopen, omdat dat ons gelukkig zou maken. Dit principe van consumptiegedrag kan je doortrekken tot iets heel maatschappelijk, namelijk de huisvesting.

Hedendaags materialisme

Veel van de late twintigers – dertigers & vroege veertigers die een woning -nieuwbouw of renovatie- zoeken of kopen, gaan eerst langs bij de bank om te kijken wat ze maximaal kunnen lenen, op een zo lang mogelijke termijn. Ze willen namelijk het mooiste huis, en liefst het duurste ook nog. En het grootste. Want we zijn een ambitieuze, maar materialistische generatie. Gevoelig voor status en een hoog salaris.  Alle neveneffecten die bij een hoge hypotheeklening en een succesvolle carrière komen kijken, zoals stress, burn-outs en scheidingen worden dan ook onterecht genormaliseerd. “Hoe kan het nu dat die depressief is? Die heeft een kot van een huis, een kaderfunctie en dat op zijn 35ste!”. 

Ja, die heeft een kot van een huis, omdat hij misschien een lening heeft tot aan zijn pensioen. En ja, die heeft een kaderfunctie, want hij heeft een hoge opleiding en werkt dag&nacht, maar hij kan ook niet anders, want hij moet een blaf van een lening afbetalen. En zijn kinderen? Als die er al zijn, ziet hij ze enkel ’s zondags.

Onze minimalistische verbouwing

Hoewel er niks mis is met bovenstaande behoefte, hebben ik & mijn man een andere ingesteldheid. Een andere ingesteldheid voor ruimte (we only need as much space as we need) maar ook voor geld. Onze money mindset is niet beperkend, maar verrijkend. We leven niet van salaris naar salaris, maar zorgen altijd voor een goede buffer en doen doordachte investeringen.

In dat opzicht delen mijn man en ik dezelfde visie. Hoewel we lekker verdienen samen, wilden we niet tot aan ons 65ste vastzitten aan een torenhoge lening. We zijn jong en de gedachte dat zoiets boven ons zou hangen voor de andere helft van ons leven, was angstaanjagend en demotiverend. Om op voorhand depressief van te worden.

Daarbovenop komt nog eens dat we nu eenmaal geen groot huis wilden. Waarom 5 slaapkamers, als we maar 2 kinderen hebben? Waarom een grote tuin, als we ergens konden wonen in de buurt van een park of speeltuin? Of waarom  2 badkamers? Dan zou ik elke week 2 badkamers moeten kuisen in plaats van 1?

“We only need as much space as we need”

Om bovenstaande redenen -zowel financieel als het ruimtelijk aspect- hebben we een aantal jaren geleden de keuze gemaakt om een relatief kleine woning te kopen om te grondig te renoveren, op een hele mooie locatie (bij een park).

Door de woning op onze maat te kopen en door creatief om te springen met de bestaande structuur van de woning, zijn we er ook in geslaagd om dit voor een mooi budget te kunnen doen. En met een lening die ‘maar’ 15 jaar loopt. En met een comfortabele maandelijkse afbetaling, die ons meer dan genoeg ademruimte geeft.

En terwijl onze leeftijdsgenoten hopen om hun big ass woning voor hun pensioen te hebben afbetaald, zijn wij hypotheekvrij op ons 42ste.

 

Investeren in vastgoed

Don’t get me wrong, modernistische villa’s en gerenoveerde herenwoningen of boerderijen zijn prachtig en ik zou er zeker en vast willen wonen. Alleen,… Ik wil niet tot aan mijn pensioen met zo’n hoge hypotheek blijven zitten, zoals ik eerder al aanhaalde.

Wij hebben dan ook die afweging gemaakt tussen een all-in droomwoning of een bescheiden renovatiepand waarbij er nog budget over zou zijn voor een extra investering. Het is duidelijk optie B geworden. Niet alleen zijn we binnen 12 jaar hypotheekvrij, maar zijn we erin geslaagd om op ons 30ste een appartement als investeringspand te kopen. 

 

Dat appartement wordt momenteel verhuurd en de huur dekt volledig de maandelijkse afbetaling aan de bank. Hoewel dit heel aantrekkelijk lijkt en je met dit gegeven het onder ‘passief inkomen’ zou plaatsen, moet je ook wel onderstaande informatie weten:

– 80/20: Bij een tweede eigendom zal de bank je nooit 100% het aankoopbedrag lenen. Zorg dus dat je 20% opzij hebt staan. Heb je een appartement van €200.000 op het oog? Dan zal je sowieso al €40.000 zelf moeten investeren (er bestaan natuurlijk altijd uitzonderingen).

– 10% Registratiekosten: Bij een tweede eigendom betaal je in ieder geval 10% registratiekosten. In bovenstaand geval is dit nog eens €20.000 die je aan vader staat mag betalen.

– De bank rekent maar op 80% van je huurinkomsten: De bank berekent of je de maandelijkse afbetaling kan betalen als de huur zou wegvallen gedurende 2 maand per jaar. Met andere woorden: kan je de lening nog afbetalen met je loon als er maar 10 maanden van de 12 maanden wordt verhuurd?

Je moet dus al €60.000 kosten maken voor de aankoop van dit pand. Dit is dus overduidelijk een investering, en zal in ons geval pas binnen 15 jaar veranderen naar een passief inkomen.

Binnen 15 jaar zijn we dan niet alleen hypotheekvrij, maar komt er ook nog eens een maandelijks huurinkomen binnen.

Now that is what I call freedom. 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *